Γεια χαρά, Επισκέπτης
Όνομα Χρήστη Κωδικός: Να με θυμάσαι

Εκφοβισμός,
(1 μέλος/η είναι εδώ) (1) Επισκέπτης
  • Σελίδα:
  • 1

ΘΕΜΑ: Εκφοβισμός,

Εκφοβισμός, 2 Χρόνια, 2 Μήνες πριν #8688

  • Greecelands
  • ΕΚΤΟΣ ΣΥΝΔΕΣΗΣ
  • Συντονιστής
  • Δημοσιεύσεις: 98
  • Κarma: 0




e -Journal of Science & Technology (e-JST)
e-
Περιοδικό Επιστήμης & Τεχνολογίας

e-jst.teiath.gr 15
ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΟΥ

<em>Μπογιατζόγλου Νατάσα, Βίλλη Μαρία, Γαλάνη Αικατερίνη</em>


Περίληψη

Στο συγκεκριμένο άρθρο θα μελετήσουμε μέσα από σειρά ερευνητικών πορισμάτων το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού, ο οποίος αφορά την βία που

ασκείται από και σε βάρος των μαθητών. Στην αρχή, θα περιγράψουμε τις μορφές τους σχολικού εκφοβισμού και τις διαστάσεις αυτού. Στη συνέχεια, θα σκιαγραφήσουμε το φύλο τόσο των δραστών όσο και των θυμάτων. Ακολουθούν, οι επιπτώσεις του εκφοβισμού και ο ρόλος που αυτός διαδραματίζει, δηλαδή είτε ως δράστης, είτε ως θύμα, είτε ως μάρτυρας. Μεγάλο μέρος αυτού του άρθρου αφιερώνεται στην πρόληψη του φαινομένου αυτού, παρουσιάζοντας αναλυτικά δύο προγράμματα (
Second Step, PATHS)

που λειτουργούν θετικά στην πρόληψη του.

Λέξεις Κλειδιά:
Σχολικός εκφοβισμός, Δράστες, Θυματοποιήση, Πρόληψη, Παρέμβαση

<em>Εισαγωγή</em>

Αρκετές έρευνες στις ΗΠΑ τις τελευταίες 3 δεκαετίες δείχνουν πως

ο χώρος του σχολείου έχει γίνει ιδιαίτερα ανασφαλής τόσο για τους δασκάλους όσο και για τους μαθητές. Το περιβάλλον του σχολείου χαρακτηρίζεται ως αγχώδες εξαιτίας της βίας και του βανδαλισμού που επικρατούν σε όλες τις τάξεις του. Μάλιστα προς το τέλος της

δεκαετίας του ’90 λαμβάνουν χώρα περιστατικά ανθρωποκτονίας

που διαπράττονται στο χώρο του σχολείου

με θύματα μαθητές και δασκάλους. Έκτοτε, το θέμα της σχολικής βίας ανάγεται σε μείζον κοινωνικό πρόβλημα και αρχίζει να καταλαμβάνει σημαντική θέση στα πολιτικά προγράμματα των εκάστοτε κυβερνήσεων

(Αρτινοπούλου, 2001)
.
Στην Ευρώπη, η σχολική βία θεωρείται ένα πολυδιάστατο και πολύπλοκο πρόβλημα, που αντανακλά τη βία της ευρύτερης κοινωνίας. Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, η σχολική βία δεν αντιμετωπίζεται με αυστηρά κατασταλτικά μέσα άλλα προσεγγίζεται με βάση τα πορίσματα, που προέρχονται από το χώρο της ψυχολογίας, της κοινωνιολογίας, της συμβουλευτικής και της παιδαγωγικής. Σε μια πρόσφατη έρευνα που έλαβε χώρο σε διεθνή επίπεδο, σε 40 χώρες η Ελλάδα έρχεται τρίτη σε ποσοστό των μαθητών που εμπλέκονται με κάποιον τρόπο. Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι είναι ένα φαινόμενο που πλήττει 1 στους 3 έφηβους –

παιδιά στην χώρα μας (
Craig et al, 2009) .
Ο ορισμός της σχολικής βίας καθορίζεται από το συγκεκριμένο κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο. Ωστόσο, κάποια χαρακτηριστικά στοιχεία της σχολικής βίας είναι η επιβολή της βούλησης, η πρόκληση ζημιάς, η απειλή εκφοβισμού και η κακοποίηση. Η σχολική βία, ανάλογα με το ποιοι εμπλέκονται σ’ αυτή, διακρίνεται σε: α) βία μεταξύ των μαθητών, β) βία από τους μαθητές προς τους δασκάλους, γ) βία από τους δασκάλους προς τους

μαθητές, δ)βία μεταξύ των δασκάλων, και ε) βία μεταξύ δασκάλων και διευθυντών ή της διοίκησης του σχολείου (Αρτινοπούλου, 2001).

Στόχος του παρόντος άρθρου, είναι κυρίως να καταγράψουμε το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού, που αφορά τη βία που ασκείται από και σε βάρος των μαθητών. Κατά την διαδικασία ανασκόπησης της βιβλιογραφίας έγινε αντιληπτό, ότι ο εκφοβισμός αποτελεί μια σύνθετη συμπεριφορά και είναι πολύ δύσκολο να οριστεί. Συχνά ορίζεται, ως μια ακραία καταχρηστική συμπεριφορά. Ωστόσο, πολλά παιδιά βιώνουν, σε καθημερινή βάση, πειράγματα ή αποκλεισμό, συμπεριφορές που δε θεωρούνται ακραίες (
Harris and Petrie, 2003).
Ο
Olweus (1993), o
οποίος ίσως έχει ασχοληθεί περισσότερο από όλους με τον εκφοβισμό, τον έχει ορίσει ως μια ενέργεια κατά την οποία ένας μαθητής εκτίθεται συνεχώς και για μεγάλο διάστημα, σε αρνητικές πράξεις, που προκαλούνται από ένα ή περισσότερους μαθητές. Οι αρνητικές πράξεις αποτελούν ένα τύπο επιθετικότητας κατά την οποία σκόπιμα κάποιος τραυματίζει ή ενοχλεί κάποιον άλλο. Τα τρία βασικά χαρακτηριστικά του εκφοβισμού (
Bulling
) είναι: α) επιθετική συμπεριφορά, β) επιμονή στο χρόνο και γ) ανισότητα της εξουσίας (
Elinoff, Chapouleas, & Sassu
, 2004). Ο εκφοβισμός περιλαμβάνει τα εξής στοιχεία: 1.Το πρόσωπο που εκφοβίζει έχει περισσότερη εξουσία από το θύμα του, 2. Συνήθως είναι οργανωμένος, συστηματικός και κρυφός, 3. Μερικές φορές είναι ευκαιριακός, αλλά από τη στιγμή που θα ξεκινήσει είναι πιθανόν να συνεχιστεί, 4. Συνήθως λαμβάνει χώρα για πάρα πολύ καιρό, 5. Ένα θύμα εκφοβισμού μπορεί να πληγωθεί σωματικά, συναισθηματικά ή ψυχολογικά, 6.Όλα τα περιστατικά του εκφοβισμού έχουν μια συναισθηματική ή ψυχολογική διάσταση (
Sullivan, Creary, &


e-
Περιοδικό

Επιστήμης
&
Τεχνολογίας

e-Journal of Science & Technology (
e-JST
)
(2), 7, 2012 16 Sullivan
, 2004), 7. Είναι προδρομικός παρά αντιδραστικός. Αυτό σημαίνει ότι δε αποτελεί αντίδραση σε κάποια ενέργεια αλλά συμβαίνει χωρίς να έχει προηγηθεί κάτι (
Elinoff, Chapouleas, & Sassu, 2004)
Μορφές του εκφοβισμού

Ο εκφοβισμός μπορεί να είναι σωματικός ή μη
-
σωματικός και μπορεί να περιλαμβάνει και καταστροφή περιουσίας. Ο σωματικός εκφοβισμός αποτελεί την πιο φανερή μορφή εκφοβισμού και συμβαίνει όταν ένα άτομο τραυματίζεται σωματικά με δαγκωματιές, χτυπήματα, κλοτσιές, γροθιές, γδαρσίματα, φτυσίματα, τρικλοποδιές, τράβηγμα μαλλιού ή άλλες μορφές σωματικής επίθεσης. Ο μη
-
σωματικός εκφοβισμός (κάποιες φορές αναφέρεται ως κοινωνική επιθετικότητα)

μπορεί να είναι λεκτικός ή μη
-
<em>λεκτικός:</em>

α. Λεκτικός εκφοβισμός
: προσβλητικά τηλεφωνήματα, απειλές κακοποίησης, βρισιές, ρατσιστικά σχόλια ή πειράγματα, σεξουαλικά υπονοούμενα ή προσβλητική γλώσσα, μοχθηρό πείραγμα ή σκληρά σχόλια και διάδοση ψεύτικων και κακόβουλων φημών.
β. Μη
-
λεκτικός εκφοβισμός
: Μπορεί να είναι άμεσος ή έμμεσος. Ο άμεσος μη
-
λεκτικός εκφοβισμός συνοδεύεται συχνά από λεκτικό ή σωματικό εκφοβισμό. Ο έμμεσος εκφοβισμός είναι παραπλανητικός και συχνά, ύπουλος.

<em>(i ) Άμεσος μη λεκτικός εκφοβισμός:</em>

ορίζεται ως οι προσβλητικές χειρονομίες και γκριμάτσες προσώπου και συνήθως δεν εκλαμβάνεται ως εκφοβισμός καθώς δείχνει σχετικά άκακος. Στην πραγματικότητα, μπορεί να χρησιμοποιείται για να διατηρεί τον έλεγχο πάνω σε κάποιους, να τους τρομοκρατεί και να τους υπενθυμίζει ότι είναι πιθανό να τους πετύχουν μόνους τους οποιαδήποτε

στιγμή,

(ii)
<em>Έμμεσος μη λεκτικός εκφοβισμός:</em>

ορίζεται ως η σκόπιμη και συχνά συστηματική αγνόηση, αποκλεισμός και απομόνωση, αποστολή (συνήθως ανώνυμα) κακόβουλων σημειωμάτων και στρέφοντας κάποιους εναντίον κάποιου άλλου.
Φθορά ιδιοκτησίας:

σκίσιμο ρούχων, πρόκληση φθοράς σε βιβλία, καταστροφή ιδιοκτησίας και κλοπή. Στο σημείο αυτό αξίζει να τονιστεί ότι ο εκφοβισμός μπορεί να είναι καθένα από τα παραπάνω μεμονωμένα ή σε συνδυασμό (Sullivan, Creary, & Sullivan, 2004) και να ποικίλει σε ένταση (Elinoff, Chapouleas, & Sassu, 2004).

<em>Διαστάσεις του εκφοβισμού</em>

Η σχολική βία, στα πλαίσια της οποίας εντάσσεται και ο εκφοβισμός έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις παγκοσμίως (Αρτινοπούλου, 2001). Για παράδειγμα, σε έρευνα που έγινε στην Αγγλία το 2001, βρέθηκε πως το 29% των μαθητών του δείγματος συμμετείχε σπάνια ή συχνά σε καταστάσεις εκφοβισμού. Πιο συγκεκριμένα, το 13% ήταν θύματα,

το 10,6% δράστες και το 6,3% ήταν δράστες/ θύματα ( Nansel, Overpeck, & Pilla,2001).

Σε μεταγενέστερη έρευνα βρέθηκε πως το 22% του μαθητικού πληθυσμού σε διάφορες περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου συμμετείχε σε εκφοβισμό (Glew et all., 2005). Στην Τουρκία από τους 3.519 μαθητές μιας έρευνας, το 22% ήταν θύματα εκφοβισμού, το 9,4% δράστες / θύματα και το 9,2% δράστες (Alikasifoglu et all., 2007). Όσον αφορά στην Ελλάδα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει μια έρευνα, που έγινε το 2000, για τον εκφοβισμό στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, σε δείγμα 1.312 μαθητών (51% αγόρια και 49% κορίτσια). Οι μαθητές του δείγματος φοιτούσαν στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι κατά τη διάρκεια της προηγούμενης χρονιάς (1999) το 4,7% των παιδιών υπήρξε θύμα εκφοβισμού, το 6,24% θύτης και το 4,8% θύτης και θύμα (Αρτινοπούλου, 2001).
Tο φύλο των δραστών και των θυμάτων

Οι δράστες τείνουν να είναι αγόρια, είτε σε ομάδες είτε μεμονωμένα. Ωστόσο, δε πρέπει να υποτιμάται και ο εκφοβισμός από μέρους των κοριτσιών, καθώς, μάλιστα, υπάρχουν στοιχεία ότι αυξάνεται η συχνότητά του. Τα ευρήματα για το φύλο των θυμάτων είναι ανάμεικτα. Κάποιοι ερευνητές αναφέρουν ότι ο αριθμός των αγοριών και κοριτσιών, που πέφτουν θύματα του εκφοβισμού, είναι ίδιος. Άλλοι ισχυρίζονται πως τα αγόρια εκφοβίζονται περισσότερο από τα κορίτσια. Μάλιστα, σε μια έρευνα βρέθηκε πως το 12,5% των αγοριών και το 5,6% των κοριτσιών εκφοβίζονταν συστηματικά. Πολλές, ακόμα έρευνες υποστηρίζουν ότι τα αγόρια εκφοβίζονται σε σημαντικά μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι τα κορίτσια
(Beaty, & Alexeyev, 2008).
Επιπτώσεις του εκφοβισμού

Ποικίλες έρευνες έχουν αναφέρει τις δραματικές επιπτώσεις του εκφοβισμού στα άτομα που εμπλέκονται σε αυτόν. Οι
Glew
και συνεργάτες βρήκαν πως τα θύματα και οι δράστες/ θύματα νιώθουν πολύ ανασφαλείς στο σχολείο τους, αισθάνονται ότι δεν ανήκουν στο χώρο αυτό, ενώ τόσο τα θύματα όσο και οι δράστες νιώθουν τον περισσότερο καιρό θλιμμένοι (
Glew et all., 2005).
Ο εκφοβισμός δε προκαλεί μόνο προσωρινές επιπτώσεις, αλλά συμβάλει στην εμφάνιση μελλοντικών ψυχιατρικών συμπτωμάτων. Τα παιδιά που είχαν εμπλακεί στον εκφοβισμό στην πρώιμη σχολική ηλικία και στη πρώιμη εφηβεία και ιδιαίτερα αυτά που υπήρξαν και δράστες και θύματα,


e -Journal of Science & Technology (e-JST)
e-
Περιοδικό Επιστήμης & Τεχνολογίας

e-jst.teiath.gr 17
εμφανίζουν περισσότερα ψυχιατρικά συμπτώματα στην ηλικία των 15 ετών (
Kumpulainen, & Rasanen, 2000).
Τα θύματα του εκφοβισμού εμφανίζουν φτωχότερη κοινωνικο
-
συναισθηματική προσαρμογή. Νιώθουν περισσότερη μοναξιά, αισθάνονται κοινωνικά απομονωμένα και αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο να κάνουν φιλίες με τους συμμαθητές τους ( Nansel, Overpeck and Pilla,
2001) Μάλιστα, έχει βρεθεί ότι τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια που έχουν πέσει θύματα εκφοβισμού εμφανίζουν κατάθλιψη και αυτοκτονικό ιδεασμό στην πρώιμη εφηβεία (
Van der Wal
, 2003). Από την άλλη μεριά, οι δράστες του εκφοβισμού εμφανίζουν μεγαλύτερη ευκολία στο να κάνουν φίλους όταν βρίσκονται στο δημοτικό. Όταν, όμως, φτάσουν στο γυμνάσιο εμφανίζουν περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς όπως, κατανάλωση οινοπνεύματος και κάπνισμα, ενώ, ιδιαίτερα στο λύκειο αισθάνονται και αυτοί σε έντονο βαθμό μοναξιά. Επιπλέον, ο σχολικός εκφοβισμός συχνά συνδυάζεται με χαμηλές ακαδημαϊκές επιδόσεις. Λαμβάνοντας υπόψη το συνδυασμό της κοινωνικής απομόνωσης, της αποτυχίας στο σχολείο και την συμμετοχή σε προβληματικές συμπεριφορές, τα παιδιά που είναι και δράστες και θύματα εκφοβισμού αποτελούν μια ομάδα ιδιαίτερα υψηλού κινδύνου. Τα παιδιά αυτά αισθάνονται πολύ μόνα ( Nansel, Overpeck, & Pilla,
2001) και εμφανίζουν υψηλά επίπεδα Μακιαβελισμού (Andreou, 2000). Παρότι, η αρνητική και χαμηλή αυτοαντίληψη είναι χαρακτηριστικό όλων των παιδιών που εμπλέκονται στον εκφοβισμό, οι έρευνες δείχνουν πως τα θύματα/ δράστες εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά χαμηλής αυτοαντίληψης σε σχέση με τις άλλες δύο ομάδες (Andreou, 2000;
O’Moor
e, & Kirkham, 2001).
Τέλος, τα παιδιά που γίνονται συχνά μάρτυρες του εκφοβισμού αισθάνονται αντιφατικά συναισθήματα, όπως φόβο, θυμό, λύπη και αδιαφορία. Αισθάνονται ανασφαλείς και αγχωμένοι, καθώς μπορεί να είναι το επόμενο θύμα (Harris and Petrie, 2003).
Οι τρεις ρόλοι στον εκφοβισμό: δράστες, θύματα και μάρτυρες

<em> Δράστες </em>

Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό των δραστών είναι ότι ξέρουν πώς να χρησιμοποιούν την εξουσία. Υπάρχουν τρεις τύποι δραστών: α) ο «έξυπνος» δράστης β) ο «όχι και τόσο έξυπνος» δράστης, γ) ο δράστης/θύμα. Οι έξυπνοι δράστες είναι δημοφιλείς, προοδεύουν ακαδημαϊκά και κοινωνικά, και έχουν την ικανότητα να συσπειρώνουν τους άλλους τριγύρω τους. Το κύριο χαρακτηριστικό που τους καθιστά δράστες είναι η αποτυχία του να βάλουν τον εαυτό τους στη θέση του άλλου. Αυτό συμβαίνει είτε επειδή δεν έχουν ενσυναίσθηση, είτε γιατί δε νοιάζονται για το πώς νιώθουν οι άλλοι. Αυτός ο τύπος του δράστη ίσως έχει καλές σχέσεις με τους δασκάλους και με τους άλλους μαθητές κάτι που καθιστά δύσκολο την αναγνώρισή τους ως δράστη.

Στην δεύτερη κατηγορία των δραστών ανήκουν εκείνοι, οι οποίοι, τείνουν να προσελκύουν τους άλλους εξαιτίας της αντικοινωνικής και ριψοκίνδυνης συμπεριφοράς τους και ταυτόχρονα τείνουν να τους εκφοβίζουν και να τρομοκρατούν. Λειτουργούν με κοινωνικά δυσλειτουργικούς τρόπους και συνήθως έχουν αρνητική εικόνα για τον κόσμο. Στην Τρίτη τέλος, κατηγορία ανήκουν εκείνοι οι οποίοι, είναι δράστες σε κάποιες περιπτώσεις και θύματα σε άλλες. Εκφοβίζουν αυτούς που είναι μικρότεροι και πιο αδύναμοι από αυτούς και εκφοβίζονται από άλλους συνομηλίκους ή μεγαλύτερους τους. Οι δράστες/ θύματα αποτελούν το πιο δύσκολο τύπο, καθώς επιδεικνύουν συμπεριφορές που είναι επιθετικές και αποδοκιμαστέες, όπως αυτές των δραστών, αλλά είναι ευπαθείς και ταπεινώνονται εύκολα, όπως τα θύματα. Επειδή όταν εκφοβίζουν το κάνουν με άσπλαχνο τρόπο είναι πολύ δύσκολο να δεχτούν βοήθεια όταν εκφοβίζονται. Οι δασκάλοι και οι μαθητές δυσκολεύονται να τους αντιμετωπίζουν με έναν αντικειμενικό τρόπο καθώς από τη μία μεριά τους βλέπουν ως θύματα και από την άλλη, ως θύτες.

<em>Θύματα</em>

Οποιοσδήποτε φαίνεται τρωτός και δεν έχει την υποστήριξη μιας ομάδας μπορεί να γίνει θύμα εκφοβισμού. Τα θύματα του εκφοβισμού παρουσιάζουν ανεπάρκειες στο συναισθηματικό, κοινωνικό και ακαδημαϊκό τομέα. Γενικά τα θύματα αισθάνονται αβοήθητα και απελπισμένα και τείνουν να αποφεύγουν το σχολείο εξαιτίας του άγχους μην εκφοβηθούν ξανά. Υπάρχουν τρεις τύποι θυμάτων:
α) το παθητικό θύμα
,
β) <em>το αντιδραστικό θύμα γ) το θύμα / δράστης </em>

όπως περιγράφηκε παραπάνω. Το παθητικό θύμα αμύνεται λιγότερο, αποτελεί εύκολο στόχο και βρίσκεται στο τελευταίο σκαλοπάτι της κοινωνικής ιεραρχίας. Το αντιδραστικό θύμα διαφέρει από το θύμα /δράστη καθώς συμπεριφέρονται με τρόπους ενοχλητικούς, ανώριμους ή ακατάλληλους. Σε κάποιες περιπτώσεις δε θέλουν να προκαλούν, αλλά δε ξέρουν πώς να συμπεριφερθούν. Σε άλλες περιπτώσεις προκαλούν αυτούς που βρίσκονται γύρω τους για να τραβούν την προσοχή έστω και με αρνητικό τρόπο.

<em> Μάρτυρες </em>

Στην έκβαση του εκφοβισμού τον σημαντικότερο ρόλο τον παίζουν οι παρευρισκόμενοι. Οι μάρτυρες παίρνουν διάφορους ρόλους στη δυναμική του εκφοβισμού. Κάποιοι από αυτούς βρίσκονται πολύ κοντά στους δράστες και μαζί με άλλους ενθαρρύνουν τον εκφοβισμό. Κάποιοι απλώς προσπαθούν να μη

Activity (0)

Διαβάστε με λεπτομέρειες Εδώ
Τελευταία διόρθωση: 2 Χρόνια, 2 Μήνες πριν από melwdos.

Απ: Εκφοβισμός, 2 Χρόνια, 2 Μήνες πριν #8689

  • Greecelands
  • ΕΚΤΟΣ ΣΥΝΔΕΣΗΣ
  • Συντονιστής
  • Δημοσιεύσεις: 98
  • Κarma: 0
Συζήτηση-Συμπεράσματα

Όπως είδαμε στο συγκεκριμένο άρθρο, ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί ένα σοβαρότατο πρόβλημα το οποίο έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις παγκοσμίως. Οι επιπτώσεις του εκφοβισμού είναι δραματικές για όλους όσους συμμετέχουν σ’ αυτόν. Πολλά και ποικίλα προγράμματα έχουν σχεδιαστεί και εφαρμοστεί σε διάφορες χώρες του κόσμου στην προσπάθεια καταπολέμησης του σχολικού εκφοβισμού.

Στα δυο προγράμματα που μόλις παρουσιάστηκαν φάνηκε πως στόχος των προγραμμάτων πρόληψης / παρέμβασης του σχολικού εκφοβισμού είναι η προώθηση της ασφάλειας στο χώρο του σχολείου. Στο επίκεντρο των προγραμμάτων βρίσκεται η εκπαίδευση των μαθητών σε ποικίλες κοινωνικό
-
συναισθηματικές και συμπεριφοριστικές δεξιότητες, οι οποίες προάγουν την προκοινωνική συμπεριφορά. Κρίσιμο ρόλο στην αντιμετώπιση της βίας στο σχολείο παίζει η συμμετοχή όλων των αρμόδιων φορέων και ομάδων. Οι διάφορες κοινότητες (διεθνείς, κρατικές και τοπικές) είναι απαραίτητο να συνεργαστούν με τους διευθυντές, τους γονείς και τους μαθητές, προκειμένου να λάβει χώρα μια σωστή και αποτελεσματική πρόληψη/ παρέμβαση για την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού και άλλων μορφών βίας. Αναντίρρητα, απαιτείται περαιτέρω έρευνα και ιδίως στον ελληνικό χώρο προκειμένου να διευκρινιστεί η σχέση του σχολικού εκφοβισμού με τις επικίνδυνές συμπεριφορές.

Το

μέλλον του κόσμου είναι τα παιδιά και το μέλλον των παιδιών βρίσκεται στα χέρια μας. Είναι, λοιπόν, ευθύνη όλων μας να προστατεύσουμε τα παιδιά και να διασφαλίσουμε το μέλλον μας.

Τελευταία διόρθωση: 2 Χρόνια, 2 Μήνες πριν από Greecelands.
  • Σελίδα:
  • 1
Συντονιστές: sourta-ferta, tania
Χρόνος για την δημιουργία της σελίδας: 0.66 δευτερόλεπτα